Radi se o potencijalno smrtonosnom setu simptoma uzrokovanih toksičnim učinkom serotonina, nastalog kombiniranjem lijekova koji povećavaju transmisiju serotonina uzimanjem pretjerane količine serotoninergičkih lijekova u svrhu trovanja.

Simptomi ekscesivne serotoninergične aktivnosti u SŽS-u uključuju promjene mentalnog statusa, autonomnu nestabilnost i neuromuskularnu hiperaktivnost. Za dijagnosticiranje se koriste Hunterovi kriteriji (najmanje 1 od slijedećih simptoma mora bit prisutan): spontani klonus, induktabilni klonus s agitacijom i pretjeranim znojenjem, okularni klonus, tremor i hiperrefleksija, hipertonija s temperaturom višom od 38 stupnjeva i klonusom (induktabilnim ili oklularnim).

Agensi uključeni u izazivanje ovog sindroma su amfetamini i njihovi derivati (ecstasy, dekstroamfetamin, metamfetamin i sibutramin), analgetici (ciclobenzaprin, fentanil, meperidin, tramadol), antidepresivi / stabilizatori raspoloženja (buspiron, litij), inhibitori monoaminooksidaze (fenelzin), inhibitori ponovne pohrane serotonina (fluoksetin), inhibitori pohrane serotonina-norepinefrina (venlafaksin), blokatori serotoninskih 2A receptora (trazodon), gospina trava, triciklički antidepresivi, antiemetici (metoklopramid, ondansetron) i antimigrenozni lijekovi (karbamazepin, ergot alkaloidi, triptani i valproična kiselina).

Većina je slučajeva blaga te bolesnici reagiraju na povlačenje agensa. Za liječenje tremora i agitacije mogu se dati benzodijazepini,a kao protulijek koristi se ciproheptadin. Kako broj slučajeva raste, radi većeg broja i dostupnosti serotoninergičkih lijekova, liječnici i pacijenti moraju biti svjesni i upoznati s njihovom potencijalnom toksičnosti i pažljivo pratiti svakog bolesnika kojem propišu serotoninergički lijek.

Maja Strineka, dr.med.